Het is zover… Eindelijk met de wekker wakker geworden (al ben ik afgelopen nacht wel even wakker geweest, maar toch terug in slaap gevallen).

We begonnen de dag met het complimentary breakfast en nadien vertrokken we richting één van de zeven natuur wereldwonderen: Grand Canyon National Park.

We vonden met geluk een parkeerplaats aan het visitor center en namen dan meteen de shuttlebus. We stopten aan South Kaibab Trailhead, waar we de wandeling begonnen naar het Ooh Aah Point.

Na ongeveer 1,5 km dalen, kwamen we aan het punt waar je dus automatisch ‘ooh’ zegt. Wanda en de mama besloten om hier al terug te keren, maar dit keer dus in stijgende lijn.

Vanessa en ik gingen nog verder naar Cedar Ridge, hiervoor moesten we 800 m dalen. In de helft besloten we echter terug te keren, er kwam immers een onweer aan en een ranger had ons toch aanbevolen om terug te keren.

De weg naar boven was zwaar, maar de wandeling was echt de moeite. Muilezels die je passeren op hun tocht, mooi uitzicht: je weet niet waar eerst te kijken.

Na onze wandeling trakteerden we ons op een ijsje aan het Grand Canyon Village. Ik koos voor twee bollen, maar ik was alweer vergeten dat we in de VS zijn. Twee scoops hier zijn er 5 in België. Maar ja, het was lekker: vanille en butterfinger! De regenbui en het naderende onweer zorgden ervoor dat we iets vroeger huiswaarts keerden.

Onderweg kwamen we nog enkele ‘elk’ tegen. En sommigen staken zelfs de baan over.

De dag afsluiten deden we in het Texas Roadhouse te Flagstaff. Lekkere steaks, super bediening en regelmatig een line dance op het nummer Boot Scootin’ Boogie van Brooks and Dunn… Een perfecte Amerikaanse avond dus!

Gereden kilometers: 260 km

Slaapwel!
Daffie