Wat een nacht… tussen 4 en 5 uur constant sirenes van ambulances, politiewagens en brandweerwagens vanwege een brand enkele straten verwijderd van ons hotel. Slapen was echt niet aan de orde met de helse sirenes, maar blijkbaar had Wanda er minder last van en sliep dus gewoon rustig door.

Voor de eerste keer deze week kozen we ervoor om een Amerikaans ontbijt te doen, want dat was er de voorbije dagen niet aan te pas gekomen (toen was een koffietje ons ontbijt). Place to be: “Junior’s” op Times Square. French toast, eggs, bacon, bagel and coffee (with free refills) volstonden om onze maagjes vol te krijgen.

Dan was het tijd om met knikkende knieën het uitkijkplatform van de Edge te betreden. Allé, voor mij dan toch… Vanessa en Wanda plakken maar al te graag tegen het glasraam en kijken zo graag 100 verdiepingen (335 meter hoog) naar de straten van Manhattan. Het toiletbezoek op deze hoogte was ook de moeite: op de pot zitten terwijl de helikopters op dezelfde hoogte voorbij vliegen…

We verlieten de Hudson Yards en trokken via de Highline naar Chelsea waar we Little Island bezochten. Dit kleine eiland op palen in het water werd volledig gefinancierd door onze Belgische Diane von Fürstenberg om de New Yorkers extra park-en ontspanningsruimte (gratis) aan te bieden.

Na een korte zitpauze in het park wandelden we via het Hudson River Park naar Downton Manhattan. Deze boardwalk langs de Hudson was echt een openbaring: tennisvelden vrij te gebruiken met als wachtrij genummerde bankjes, basketbalvelden, minigolf, skatepark, playgrounds en hondenparkjes. De hondenparkjes worden trouwens twee keer per dag een uur gesloten zodat deze gepoetst kunnen worden! Van deze boardwalk kunnen ze in België nog heel veel leren. Dit was echt een plek waar mensen samenkomen.

Op het einde van de avond stopten we bij Stone Street, waar we genoten van ons laatste avondmaal in New York. Lekker eten en zalige muziek in Stone Street Tavern.

Groetjes!
Daffie

Aantal keer metro: 3