Stalagtieten, stalagmieten, stalagp…

Na het ontbijt in het hotel, vertrokken we met onze minivan naar de woonplaats van Maria & Woody. Na 16 minuten rijden, kwamen we toe bij de Minnick Residence. Wat een prachtige plek om te wonen: een typisch Amerikaanse woning met een front porch en een swing, volledig omgeven door de bossen. De eendjes in de vijver genoten duidelijk van het zonnetje, maar jammer genoeg waren er geen hertjes te bespeuren. We werden uiteraard hartelijk ontvangen: niet alleen door Maria & Woody, maar ook door hun viervoeter Stach en de dochter van Maria (en haar vriend). We hadden trouwens voor hen enkele lekkernijen meegenomen vanuit België: Westmalle Trippel en Antwerpse handjes.

Na een nieuwe Tetris versie op de achterbank van de minivan, vertrokken we voor een rit van ongeveer één uur richting Luray Caverns. Hiervoor reden we door een stukje van Shenandoah National Park dat we morgen gaan bezoeken.

De Luray Caverns werden ontdekt in 1878 door drie mannen die eerder toevallig koele lucht uit een donker gat in de grond voelden komen. Ze besloten hierop zich een weg te banen door het gat en zo kwamen ze terecht in de grotten. De grotten zelf zouden tussen de 400 en 450 miljoen jaar oud zijn. Het neemt de natuur trouwens 120 jaar in beslag om een kleine stalagtiet van 3 cm te vormen. Wat voor de éne stalagmieten waren, bleek dan weer voor de andere stalagpieten te zijn… Het is maar wat je zelf herkent in de formaties natuurlijk. Het was in elk geval de moeite om te zien.

Nadien wandelden we nog even door het gratis “Car and Carriage Caravan Museum”. Dat bleek verrassend genoeg ook echt wel de moeite te zijn: van de eerste koetsen tot de eerst fietsen, buggy’s en auto’s.

Over auto’s gesproken… We reden verder richting Cooter’s Place in Luray. Wie in de jaren ‘80 de televisie wel eens opzette, keek misschien wel eens naar “The Dukes of Hazzard”. Ben Jones, de acteur die Cooter (garagist) speelde, heeft hier immers een museum en shop ter ere van de show. Ben was zelf niet aanwezig, maar we genoten van heerlijke bluegrass en countrymuziek van de Cooter’s Garage Band en we konden ook de echte TV-sterren van de film ontmoeten: de auto’s die gebruikt werden in de serie.

Eten deden we iets verderop bij Dan’s Steak House: Dan’s, a valley tradition, serving the finest steaks in the Shenandoah Valley. En dat het goed was!

Tegen de avond kwamen we terug aan bij de Minnick Residence en was het tijd om afscheid te nemen van onze Amerikaanse vrienden. Morgen trekken we immers verder. Maar wie weet zien we elkaar snel terug op één of andere cruise… Die eendjes in de vijver, die bleken trouwens nog altijd op dezelfde plek te zitten. Niet moeilijk natuurlijk eens je doorhebt dat het geen echte zijn!

Op de terugweg naar het hotel stopten we nog voor een eerste tankbeurt. Niet dat het nodig was, maar onze regel is eenvoudig: benzinetank halfleeg = tanken. We betaalden 0,89 dollar per liter en voor amper 30 dollar hadden we terug een volle tank. We namen ook nog een sixpack mee. Niet in de vorm van één of andere knappe Amerikaanse adonis, maar wel in de vorm van 6 blikjes Coors Light. Ideaal voor een avondmutsje op de hotelkamer.

Groetjes
Daffie

Plaats een reactie