Na een stevig continentaal ontbijt en enkele videochats met het thuisfront, maakten we ons klaar om richting Shenandoah National Park te rijden. We vulden onze zip-lockzakjes vol met ijs van het ijsmachine in het hotel zodat we onze waterflesjes in de koeltas (gekocht in Walmart op dag 1) voldoende fris konden houden. Het beloofde immers een warme dag te worden van 30°C.

Na 40 minuten kwamen we toe bij Thornton Gap waar we het park konden inrijden. Al na enkele kilometers stopten we bij onze eerste wandeling: “Stony Man Trail”. Een hike van 2,6 kilometer en volgens het park gekwalificeerd als “an easy walk”. Het was trouwens duidelijk waar de naam van de wandeling vandaan kwam. Over het ganse pad moest je manoeuvreren tussen de stenen.

Na deze wandeling kwamen we geheel toevallig twee hertjes tegen die maar al te graag poseerden voor de camera. We zagen ook een heel mooi vogeltje met een roodbruine borst en blauwe kop en staart. Na enig opzoekwerk bleek dit de roodkeelsialia te zijn. Ook onze gevederde vriend nam de tijd om enkele mooie poses voor ons te brengen.

Voor een korte lunchpauze gingen we naar het Byrd Visitor Center waar ook een winkeltje was. We bestelden er een wrap zodat we voldoende aangesterkt waren voor de volgende wandeling: de “Dark Hollow Falls Trail” met een lengte van 2,3 km. De wandeling was iets korter dan de eerste, maar de moeilijkheidsgraad was volgens het park “moderate”. Het was in deze hitte toch wel best pittig: eerst naar beneden, dan even genieten en foto’s nemen aan de waterval, om nadien terug naar boven te wandelen. Jammer genoeg waren we niet alleen bij de waterval en eigenlijk was het ook spijtig dat de rust van de natuur verstoord werd door mensen met muziekboxen, geroep en getier. Vanessa en ik waagden ons aan een beetje avontuur en we besloten ons naar de andere kant van de waterval te begeven. Als snel eiste dit een slachtoffer: mijn zonnebril viel letterlijk in het water, maar dankzij mijn snelle reflex werd deze net niet meegesleurd naar het volgende gedeelte. Pluspunt: mijn waterdichte wandelschoenen bleken ook effectief waterdicht te zijn.

Na deze wandeling reden we verder via de “Skyline Drive” richting Waynesboro. Onderweg stopten we nog een aantal keer bij enkele “overlook points”. We kwamen best nog wel wat hertjes tegen en ik kon nog een eekhoorn ontwijken die de weg overstak. Jammer genoeg zagen we heel veel dieren, maar een zwarte beer konden we niet spotten. Hopelijk hebben we meer geluk in de Smoky Mountains…

Tegen 19.00 uur kwamen we aan bij het hotel “Comfort Inn” net buiten het park in Waynesboro. Na een korte opfrisbeurt gingen we iets eten in Applebee’s en maakten we de plaatselijke Walmart onveilig. Hier kan je dus echt bijna alles kopen: cakemix en parfum van Dolly Parton, meubels, eten/drinken, kledij en wapens…

Groetjes
Daffie!