My Tennessee Mountain Home

Na een veel te korte nacht in Waynsboro, kropen we om 08.00 uur terug in onze minivan. Vandaag stond er een rit van iets meer dan 5 uur voor de boeg richting de Smoky Mountains. Onderweg stopten we in het plaatsje Marion (een soortgelijk gehucht als Veerle…) voor een lekkere Starbucks koffie. We kochten nog water in de plaatselijke Walmart en zagen ook een wandelend stukje spek voorbij flaneren door de gangen waar we maar al te graag mee op de foto gingen.

Het weer zat niet meteen mee onderweg. We kregen geregeld te maken met stevige buien. Maar zoals Dolly Parton ooit zei: “The way I see it, if you want the rainbow, you gotta put up with the rain!”.

Tegen 17.30 uur kwamen we aan bij onze Cabin (waar we een week zullen verblijven). We kregen de toegangscode van Bear Cove Cabins via mail en konden dus meteen doorrijden naar de “Sky High View Cabin”. De eerste rit bergop was best wel pittig met enkele steile hellingen en haarspeldbochten, maar zowel de chauffeur (applausje voor mezelf) en de auto doorstonden met glans deze etappe. Al stond er bovenaan geen bolletjestrui op mij te wachten.

De cabin is echt de moeite! Op de patio bevindt zich een jacuzzi. Op de gelijkvloerse verdieping is er één slaapkamer met badkamer. Ook een snookertafel, airhockeytafel en spelletjescomputer.
Op het eerste verdiep is er een wasruimte, toilet, open keuken en woonkamer, waar we de TV niet van in gang krijgen en we voorlopig enkel de zender Movie Hub Romance kunnen bekijken met kerstfilms in juli…
Op de tweede verdieping bevinden er zich twee slaapkamers (telkens met aparte badkamer).
Maar het beste van al: het uitzicht op alle verdiepingen op de Smoky Mountains én Dollywood.

Na de verdeling van de kamers en het uitladen van de auto besloten Vanessa en ik nog een keertje naar beneden en boven te rijden om de bochten en de hellingen extra goed in te oefenen.

We trokken nog met ons boodschappenlijstje naar de Walmart waar we alles kochten voor het ontbijt de komende week. We kochten ook enkele flessen wijn en wat biertjes. Aan de kassa vroegen ze om ons ID, om te bewijzen dat we wel +21 zijn… Voor alle duidelijkheid: we zijn op stap met drie 60-plussers. Voor 165 dollar waren we gesteld voor een hele week.

Bij het buitenkomen was het dus pikdonker. Maar opnieuw deed de chauffeur haar werk en kwamen we veilig aan op de top van de heuvel. Bovenaan stond een konijntje ons op te wachten en net toen we uitstapten, begon het vuurwerk van Dollywood. We besloten eerst even te genieten vanop het balkon vooraleer we de boodschappen uitlaadden. Na een drankje en wat gegiegel over enkele Instagram-reels besloten we om stilletjes aan onze bedjes op te zoeken. Maar eerst nog een stevige veiligheidscontrole: alle deuren en ramen op slot, zodat we geen zwarte beren over de vloer krijgen…

Groetjes
Daffie

Plaats een reactie