Dat deed deugd! Eindelijk nog eens een beetje langer kunnen slapen, rustig douchen en ontbijten. Geen gehaast deze ochtend!

Onze laatste volledige dag bij de cabin was nog vrij in te vullen. We reden eerst naar Sevierville waar we het standbeeld van Dolly bezochten. Het standbeeldje staat er al sinds 1987 en is volledig uit brons gemaakt!

Nadien gingen we voor de derde en laatste keer naar Dollywood. We deden in totaal vier attracties. Voor verkoeling ging ik samen met Vanessa in een boomstammetje zitten van Daredevil falls. Een kort rondje met één grote splash op het einde! Maar de verfrissing was welgekomen. Met natte broek en shirt kropen we nadien in een karretje van de Mystery Mine. Volledig opdrogen deden we in Thunderhead, want deze houten coaster haalde een snelheid van 85 km/uur. Voor Viviane ging het niet snel genoeg en ze zakte dan ook liever onderuit in het karretje terwijl Wanda last had van wapperende manen… Afsluiten deden we met de Big Bear Mountain, één van de nieuwste coasters waar je 3 keer wordt afgeschoten. Overkop gaat deze niet, maar hij was wel super leuk om te doen.

Bij de meesten kwam een klein hongertje op en we besloten om eens het befaamde cinnamon bread uit te proberen. Pretparkgangers die hier al jaren komen zijn er verzot van en het is blijkbaar een must om eens te proeven. We kochten één brood voor ons vijven, zo had iedereen net één stukje. Het resultaat van onze tasting? Gewoonweg fantastisch!

Na ons zoet-momentje genoten we nog van een 7-koppige countryband die een halfuur de fijnste countrymuziek zongen op een heel entertainende manier! We werden er instant vrolijk van.

Voor we ons naar de uitgang begaven, kochten we (lees: ik) nog wat Dolly-merchandise. We bezochten ook nog een laatste keer de Dolly Parton Experience. We namen de tijd om alle ruimtes aandachtig te bekijken en vooral ik trachtte alles nog eens goed in mij op te nemen. En dan bij het buitenkomen, kwamen ze op… de tranen van emoties en ik had ze echt niet onder controle. Wat deze vrouw allemaal bereikt heeft in haar leven… Waar ze vandaan komt en wat haar bijdrage is tot de plaatselijke bewoners van Sevierville, haar fans en kinderen wereldwijd. Ze noemen haar dan ook niet voor niets de “Dolly Lama”. In haar liedjes kan je altijd wel terecht voor goed advies! Ik kan nog altijd niet geloven dat ik hier geweest ben! En ik blijf dromen dat ik ze misschien toch nog ooit eens live kan bewonderen!

Na het verlaten van Dollwood, gingen we naar The Old Mill. Het leek wel of heel Pigeon Forge hier kwam eten of eten kwam afhalen. Ik dacht ook even dat we in een snelheidswedstrijd terecht waren gekomen: 4-gangen menu eten in 15 minuten. Maar het eten was wel in orde! Het dessert namen we wel in een Doggybag mee naar de cabin, waar we nog nagenoten van een prachtige week in de Smokies met een wijntje en een romantische film.

Groetjes
Daffie