Sleepless in Seattle

Zoals de titel het zegt… sommigen sliepen heel goed de eerste nacht, en anderen dan weer wat minder. De oorzaak van dit slaapgebrek zal ik alvast achterwege laten, maar aan de bedden zal het zeker niet gelegen hebben. We namen wel rustig de tijd om ons klaar te maken deze ochtend. In de lobby konden we gratis koffie verkrijgen om de dag te starten en we “Facetimede” ook met het thuisfront.

Vandaag begaven we ons richting een ander stukje van downtown Seattle, nl. het “Seattle Center”. Onderweg stopten we nog voor een snelle ontbijt-hap in de vorm van een bagel die we op zijn Amerika-gewijs deelden.

We kwamen aan bij één van de bekendste gebouwen van Seattle: de Space Needle. Onder meer bekend van de skyline beelden uit series zoals “Grey’s Anatomy” en “Station 19” en uiteraard de film “Sleepless in Seattle” met Tom Hanks en Meg Ryan. De toren is 184 meter hoog en heeft een observatieplatform op 160 meter hoogte. De lift hangt aan de buitenkant van de toren en bestaat uit glazen deuren, waardoor je nog extra kan genieten (alhoewel dit niet voor iedereen het geval was) van het uitzicht op weg naar de top. Op 43 seconden bereikten we veilig het uitkijkplatform en stapten we uit op een draaischijf met doorzichtige bodem waardoor je je dus letterlijk boven de stad bevond. Het was meteen duidelijk wie van ons stalen zenuwen heeft en wie een gebrek aan… Via een draaitrap kwamen we op het hoogste platform, waar we ook buiten konden rondlopen. Zo zagen we onder andere de cruise terminal waar we morgen worden verwacht, hadden we een mooi zicht op Elliott Bay en zagen we ook het gebouw dat dient als decor voor het “Grey-Sloan Memorial hospital” van de serie “Grey’s Anatomy”.

Toen we terug op de begane grond stonden, bezochten we de “Chihuly Garden and Glass”. Het klinkt misschien niet zo spectaculair als een uitkijkplatform op 160 meter hoogte, maar de realiteit was niet minder waar. Prachtige kunstwerken opgetrokken uit glas. Er werd ook een demonstratie gegeven over glasblazen en zelfs in de tuinen stonden glazen kunstwerken tussen de planten en bomen.

Tijd voor een pauze! Dankzij ons combiticket konden we genieten van 20 % korting bij “The Bar”. We kozen voor een lekker tapasplankje en een warme zalmdip, bijgestaan door mocktails. Na de lunch werden we trouwens herkend door de plaatselijke ballonnen-clown, die vond dat wij de nieuwe Spice Girls waren. We konden hem uiteraard geen ongelijk geven: The Spice Girls re-invented! Aan jullie om uit te maken wie “Scary”, “Sporty”, “Baby” en “Posh Spice” is.

Tijdens ons bezoek aan het “Seattle Center” hadden we het geluk om de “Blue Angels” van de United States Navy aan het werk te zien. Al was het wel moeilijk om ze op foto vast te kunnen leggen. Het demonstratieteam oefende gretig gedurende enkele uren voor de vliegtuigshow die dit weekend zal plaatsvinden.

Om de beentjes wat te sparen, namen we de monorail richting de waterkant. Na een zoektocht naar “bollekes om op te zuigen” (die we niet gevonden hebben) in de plaatselijke Target, besloten we om wat tot rust te komen aan het water. Voor het avondeten gingen we naar “The Fisherman’s Restaurant”. Deze keer op het menu: fish taco’s, oesters en clam chowder (vissoep).

Nadien wandelden we via een andere route terug naar het hotel dat zich blijkbaar opeens had verplaatst… Of wat vermoeide benen en ogen je toch kunnen wijsmaken. Al goed dat Google Maps wel nog wakker was om ons de juiste richting uit te sturen. En hopelijk nu wel voor iedereen: Sleeping in Seattle!