Who came here to party?

Vandaag was ik al vroeg wakker na een eerder slapeloze nacht. Niet alleen moest ik enkele toiletbezoekjes brengen, maar ik kreeg dan ook nog eens een berichtje binnen van het thuisfront dat ik een parkeerboete had gekregen die snel betaald moest worden… Dan zal ik moeten besparen op souvenirs voor mama en papa. Het leven kan toch zo oneerlijk zijn ;-). Op zich was het wel een rustige eerste nacht op het schip dat ons de hele tijd lichtjes heen en weer wiegde.

Vanessa en ik besloten dan maar om ons snel aan te kleden, jasje aan te doen en op verkenning te gaan. Om 06.30 uur stonden we zo op het bovendek (dek 14) om een toertje te maken op een (op dit uur nog bijna) leeg schip. De looppiste had alvast wel veel trek deze vroege uurtjes, al kon je deze best tegen de richting afleggen met de wind in de rug. We stopten even bij de Solarium Bistro voor een snelle hap omdat we ons hadden opgegeven voor de aquagym in het binnenzwembad. De work-out (gegeven door Aaliyah uit Zuid-Afrika) duurde ongeveer 30 minuten en we werden aan de zijlijn aangemoedigd door Viviane en Wanda. De redder van dienst hield ons heel goed in het oog en moest af en toe ook zijn lach inhouden bij de uitvoering van sommige oefeningen.

Na onze sportieve inspanning gingen we deze keer uitgebreid ontbijten in dezelfde Solarium Bistro. Wat was het daar aangenaam vertoeven. Bijna geen kinderen, lekker eten en gewoon in het algemeen veel minder druk dan bij de Windjammer. Nadien wandelden we naar “Two70” waar er een bijeenkomst bezig was voor de “Crown & Anchor Society”. Normaal mocht je hier pas binnen vanaf de Platinum-status (ikzelf heb Gold-status), maar omdat er nog veel plaats was, werd het evenement opengesteld voor iedereen. We kregen zelfs gratis champagne. Dat lieten we uiteraard niet aan ons voorbij gaan. Een orkestje speelde muziek en de cruise manager Ricky zorgde voor de babbel tussendoor. Er werden ook drie members in de bloemetjes gezet. Er was een vrouw die al 45 jaar op cruise gaat met Royal Caribbean en zo dus het hoogste membership behaalde: de Pinnacle-club.

Toen dit event was afgelopen, besloten we om te blijven zitten voor de muziekquiz “House of the Mouse” over de muziek van Disneyfilms. We dachten goed te kunnen scoren, aangezien Vanessa en ik toch enkele jaren een abonnement van Disneyland Parijs gehad hebben, maar de overwinning was ver van binnen. We haalden amper 10/42. Van sommige films had ik zelfs nog nooit gehoord. Soms moesten we het ook doen met maar 3 seconden van een liedje… Er was één ploeg die wel het maximum van de punten haalde, dus blijkbaar scheelde er toch iets aan onze Disney-kennis.

Dan was het tijd om de beentjes los te gooien tijdens de “Line Dance Class”. Er kwam heel veel volk op af en van een lijn was er al snel geen sprake meer. Maar fun was het wel. En de Mexicaanse animator Rob wist heel goed weg met zijn heupen en achterwerk.

Toen we eigenlijk wilden vertrekken, begon er een heel hevige Filippijn een spelshow te presenteren: 60 seconds or less. Mensen uit het publiek moesten dan allerlei proeven tegen elkaar uitvoeren en de winnaars werden beloond met een gouden medaille. De presentator was hilarisch! Het was precies of hij had een vat ADHD naar binnen geslikt. Zijn bewegingen, zijn commentaar, zijn motivatie. Deze man zou voor de klas moeten gaan staan! Bij de laatste proef moesten er twee papa’s kegels omver gooien met een balletje dat aan een koord rond hun middel hing. Om het in zijn woorden te zeggen: “You’ve got one ball, you got a second ball and now you’ve got three balls”.

Na een intensieve sessie van onze lachspieren stopten we even voor een stukje pizza bij Sorrento’s en trokken we richting het solarium om te genieten van wat rust en een “broebelbadje”. Het was best druk in het solarium en we hadden geluk dat er nog net 4 ligstoelen vrij waren voor ons. Kleedjes uit en badje in! Ikzelf zocht een plekje in de drukbezette jacuzzi tussen enkele mannen, terwijl de anderen gingen pootje baden in het zwembad. Opeens merkte iemand uit de jacuzzi wat bedrijvigheid in de oceaan en voor we het goed en wel beseften, zagen we in de verte een walvis opspringen uit het water. Ik ging meteen de rest van de Spice Girls halen. We hadden geluk dat de walvis nog meerdere keren tevoorschijn kwam. Toch wel een kippenvelmomentje om zoiets mee te maken!

Toen we uitgerust waren, maakten we ons klaar voor het avondeten. Vandaag was het thema “dress your best”. Makkie dus voor deze Spice Girls. Voor we naar het restaurant gingen, stopten we onderweg nog voor enkele fotoshoots. We kunnen immers per kajuit 100 digitala foto’s krijgen via het fotopakket dat we op voorhand met 50 % korting hadden aangekocht. Handje op de schouder, handje in de heup, handje op de knie… En dit bij elke fotograaf opnieuw! Het leek wel een fotoversie van “hoofd, schouders, knie en teen, knie en teen”, maar dan eerder “schouder, heup, knie en lach, knie en lach”. Jammer genoeg nog geen foto’s van deze mooie choreo!

Aangekomen bij het restaurant vroeg de medewerker ons of we tevreden waren van de tafel gisteren… Toch even gemeld dat we liever wat rustiger zouden zitten. Zo gezegd, zo gedaan: we kregen een rustigere tafel aan de andere kant van het restaurant en daar zullen we ook de volgende dagen mogen zitten. Deze keer waren Heinz en Cyrel uit de Filipijnen onze obers. Super vriendelijke en vlotte gasten. Het eten was over het algemeen beter als gisteren, al waren er ook nu toch nog enkele werkpuntjes. Maar we gaan de goede weg op!

Who came here to party? Want het was tijd voor een 80’s party op het schip. De animatie-crew bracht een Flashback Dance Party op gang van 45 minuten, waarbij ze dansten op een mix van de beste 80’s nummers! Dit was gewoonweg top! Wat een energie van die mannen en vrouwen onder leiding van cruise manager Ricky. Tijdens de after-party kwamen ze ook met ons mee dansen en één van de animatoren zag zijn kans schoon om Wanda in de danscirkel te trekken. Die liet haar uiteraard niet kennen en ze deed de temperatuur richting Alaska meteen met 10 graden stijgen.