Deze ochtend zorgde ik voor het ontbijt met spiegeleitjes en toast. Sommigen smachtten nog achter een zoet mondje met een volle eetlepel Nutella. Hoe zalig kan het leven toch zijn in onze cabin! En wat is het fijn om te kunnen genieten van een ontbijt met uitzicht op de Smokies.

We namen onze wandelschoenen én fototoestel klaar, want vandaag gingen we diep in de Smoky Mountains op zoek naar wilde dieren! Naast de kiekens in de auto, kwamen we wilde kalkoenen, vogels, vlinders, heel veel rare insecten en hertjes tegen. Maar uiteraard wilden we allemaal één dier zeker spotten: zwarte beren! We reden rond “Cave Cove”, een vlakte in het park dat volledig omgeven is door de bergen.

Diep in het park beseften we trouwens dat we onze zak met eten en de EHBO vergeten waren in de cabin… Voor het eten geen probleem: we konden aan de camping nog wel wat proviand inslaan, maar omdat we de bus deet niet bijhadden, konden de plaatselijke muggen en andere insecten genieten van een heerlijke maaltijd… Vooral Vanessa haar benen waren in trek. Ze leek wel een plaatselijke bos-Uber.

Terug naar de beren… In totaal konden we vandaag 10 beren spotten met als kers op de taart een mama beer met wel 4 welpjes. Dat was echt fantastisch om te zien. De mama was ook even in paniek, want het vierde welpje bleef maar achter. Uiteindelijk besloten vrijwilligers van het park dat de auto’s moesten vertrekken, zodat de rust voor de beren zou terugkeren. We gehoorzaamden dan ook heel braaf, want respect voor de natuur en haar dieren is nu eenmaal belangrijk als we nog lang van dit soort parken en dieren willen blijven genieten!

Na een een korte pauze trokken we verder om 2 wandelingen te doen. De eerste wandeling bracht ons naar een oud schooltje van 1882. Vandaag zaten er alvast 4 brave leerlingen in de klas. Dat was vroeger misschien ooit anders… Tijdens de eerste wandeling stopten we even om op adem te komen toen Viviane iets hoorde “frutselen” in de bossen. Wat bleek: op amper 5 meter zat een zwarte beer ons aan te staren. We gingen rustig enkel stappen achteruit en genoten van dit wonderbaarlijk moment. De jonge beer had duidelijk meer schrik van ons dan wij van hem/haar, dus besloot deze maar verder in het bos te trekken.

Voor de tweede wandeling gingen we afkoelen bij “Laurel Falls”, één van de mooiste watervallen van het park. Maar eerst moesten we onszelf in het zweet werken om de wandeling bergop te maken. Twee kilometer bergop, verfrissen aan de waterval, fotoshoot, twee kilometer bergaf… Geen beren hier, alleen veel motten, rare spinnen en kevers.

We verlieten het park en besloten nog even te stoppen bij Walmart om boodschappen te doen voor het avondeten in onze cabin. We reden door Sevierville en kwamen precies in het Las Vegas van het Zuiden terecht: het éne rare/speciale/grappige hotel na het andere. We zagen huizen die letterlijk op zijn kop stonden, een replica van de Titanic en zelfs een kasteel.

Toen we aankwamen bij onze cabin kregen we het gezelschap van een bosmarmot die duidelijk kwam smeken achter eten. Maar “feeding the wildlife” is verboden, dus met pijn in ons hart negeerden we de blik van ons Molly de bosmarmot.

Na een welgekomen douche, ging de kookploeg onder leiding van Wanda aan de slag voor het avondmaal. Op het menu: hamburgers, koolsla en potato salad. En zo brachten we voor het eerst deze week een rustig avondje door in onze cabin. We genoten nog na van een geweldige dag én van de zonsondergang van de Smokies. We konden ook opnieuw genieten van het vuurwerk van Dollywood vanop ons balkon.

Groetjes
Daffie